't Is maandagmiddag en de postbode komt met een aangetekend stuk.
Het blijkt het definitieve Certificat d'immatriculation te zijn, de begeerde Carte Grise, en jawel hoor, hij is grijs.
Dit is dus tot een goed einde gekomen.
Ondanks de foutjes van het verkeerde belastingkantoor is alles voorspoedig gegaan.
Dit is vooral te danken aan de goede voorbereiding in Nederland, maar ook aan de vlotte afhandeling van de Franse autoriteiten.
Einde hoofdstuk auto.
Auto 11
Tevreden naar de verzekering gereden en daar een WA/verzekering afgesloten, die vergeleken met NL fors goedkoper bleek. Dus ook maar even naar een prijsopgave van onze inboedelverzekering gevraagd. Ook die bleek heel wat gunstiger dan onze huidige verzekering die wij al zeventien jaren hebben. Dat wordt dus snel aanpassen.
Voorzien van polis, groene kaart en relatieprullaria kunnen we nu gerust de wijde wereld in.
Auto 10
 |
Wij waren niet de enigen. Met honderd man in een wachtzaaltje, waar de temperatuur behoorlijk opliep, hadden wij uitzicht op twee loketten waarachter twee vrouwelijke ambtenaren de dossiers in behandeling namen. Heel Frankrijk moet zijn kenteken vernieuwen, een giga operatie en daar vallen wij dus middenin.
Na bijna drie uur wachten waren wij aan de beurt.
We hadden al opgemerkt dat de karakters van de twee loketdames totaal verschillend waren: mevrouw vriendelijk en mevrouw sjacho. Wij werden door de laatste geholpen. Bijna zonder gesprek werden onze papieren doorgenomen, het Nederlands kenteken ingenomen en kregen wij een bewijs waarmee we naar de kassa konden gaan.
Na het betalen van €270,00 kregen wij het voorlopige kentekenbewijs.
Op de terugweg langs de garage gereden om de kentekenplaten te bestellen en door naar de verzekeringsagente om een WA-verzekering af te sluiten. Toen puntje bij paaltje kwam, stopte haar computer er mee; dat krijg je er ook van als je zo'n ding een ordinateur noemt! Of we morgen terug wilden komen. Inmiddels zijn we gewend dat niets de eerste keer zo loopt als je hoopt, dus zullen wij morgen geheid weer op de stoep staan.
Auto 9
Dus vroeg op en naar Béziers gereden.
Het volk stond al buiten op de stoep en de rij zette zich binnen vele meters voort.
Echter wij waren een geval apart en konden ons verdacht snel aan loket H vervoegen.
Een allervriendelijkste belastingambtenaar snapte direct wat de bedoeling was en raadpleegde zijn computer.
"Het spijt mij, maar uw dossier ligt in St. Pons, dus daar moet u deze aanvraag indienen.
's Middags in St. Pons het belastingkantoor opgezocht. Dat bleek in het gemeentehuis een onderkomen te hebben. Wij werden correct en routineus geholpen. In alle teksten die wij kenden over deze procedure werd altijd vermeld dat het noodzakelijk is om het originele aankoopbewijs te kunnen overleggen. Hoeveel moeite heeft het niet gekost om een kopie van die, bij ons zoekgeraakte nota, te verkrijgen.
Wel, er werd niet naar getaald!Al snel kregen wij het begeerde formulier en stonden perplex buiten.
Autopapieren 8
Alleraardigst en behulpzaam personeel en de afspraak was zo gemaakt. Op woensdagmorgen kwart over elf werd de auto verwacht. Tevens kreeg ik een compliment omdat de papierwinkel compleet was.
Mevrouw L. wilde in de nabij gelegen Intermarché nog wat boodschappen doen, dus reed ik tweehonderd meter verder, stopte voor de winkel en trok de handrem aan. Alsof de Bluebelle weer eens een spelletje met mij wilde spelen; de handrem deed het niet meer. Zonder enige weerstand was de handel te bewegen; niet goed! Zeker niet met de (strenge) keuring voor de boeg. 's Middags naar de garage en daar afgesproken dat ik de auto aan het eind van de dag zou inleveren. 's Middags wilde ik namelijk naar Béziers om de ziektekostenverzekering te regelen.
Om het verhaal te bekorten: de auto moest twee dagen blijven (de afspraak met de Controle Technique moest worden verzet naar vrijdagmorgen) en het was geen gebroken kabel, maar een versleten drukgroep in het linkerachterwiel; een pittige reparatie van € 500,00!
Vrijdagmorgen naar de keuring, waar de auto nu met vlag en wimpel (een lampje van de kentekenverlichting daar gelaten) doorheen kwam.
Met de keurmeester ontstond enige discussie waar we de Carte Grise gingen aanvragen. Volgens hem kon dat niet meer bij de Sous-Prefecture, dus moesten we naar de Prefecture in Carcassonne. Wij bleven van mening dat dat het wel bij de SP in Béziers kan.
"Ik bel wel even met de Prefecture", zei hij. En jawel, we kunnen wel degelijk naar Béziers.
"En de verklaring van de belasting, kunnen we die in Capestang aanvragen?" vroegen we maar meteen omdat we deze behulpzaamheid ten volle wilden benutten. Dat bleek niet zo te zijn, ook hiervoor: op naar Béziers.
Bedankt CVZ
Het kantoor van de CPAM bevindt zich in Béziers en na een nummertje getrokken te hebben was het geduldig afwachten. We werden van het ene (vriendelijke dame) naar het volgende loket gestuurd. Daar werden we opgewacht door een hork van een lokettist. Even werd ons formulier argwanend bekeken, terzijde geschoven en op de enveloppe van het formulier werd een recept aan benodigde documenten genoteerd: of we daarmee maar wilden terugkomen.
Madame:
- Geboorteuittreksel
- RIB
- Bewijs van woonplaats
- Kopie van de identiteitskaart
- Uitttreksel uit het huwelijksregister
- Formulier E121
- Geboorteuittreksel
- RIB
- Bewijs van woonplaats
- Kopie van de identiteitskaart
- Formulier E121
Als die horken van het CVZ bij de toezending van de E121/ formulieren even een kattebelletje hadden bijgesloten waarop deze benodigde papierwinkel was vermeld, dan zou dat een hoop rompslomp hebben voorkomen.
Immers om de benodigde uittreksels van de diverse Gemeentes toegestuurd te krijgen moest heel wat worden afgebeld, geinternet en gemaild. Over hoe de diverse gemeentes dit in behandeling namen zou ik ook weer een heel verhaal kunnen schrijven, maar dat bespaar ik mijzelf.
Uiteindelijk hadden we vrijdag 30 oktober alle uittreksels in huis. Ondertussen thuis de benodigde kopieën gemaakt van de overige gevraagde bewijzen.
Etentjes
Deze laatste maand in Nederland staat niet alleen in het teken van regelen en inpakken, maar nog meer van afscheid nemen. Afscheid van wandelingen, uitzichten, musea en concertzalen (geen tijd meer om de laatste concertbonnen te verzilveren) en van mensen.
Omdat wij zelf graag de benen onder de tafel steken, waarop een smakelijk etentje is geserveerd met een prettig glas wijn, vindt dat nu bijna dagelijks plaats. Vrienden en kennissen nodigen wij uit voor een laatse dinertje bij ons aan tafel en even zo vaak nodigen anderen ons met hetzelfde doel uit. Uiterst belangrijk om al deze goede momenten te beleven. Aan tafel ontstaan vaak de meest filosofische gesprekken waarvan ik hoop dat ik de inhoud nog lang zal meedragen. Dat geldt minder voor de calorieën die ik deze maand overmatig tot mij moet nemen.
Opzeggen enzo
Als je verhuist dan moet er van alles worden geregeld met abonnementen etc.
Maar als je emigreert begin je opnieuw.
Dus practisch alles moet worden opgezegd:
De krant
De tijdschriften
De telefoon
De verzekeringen
De internetaansluiting en de internetprovider
De digitenne
De lidmaatschappen van bibliotheek, KNNV en nog veel meer
De weet ik veel..........................
Nogmaals CVZ
Ja, dat had ik.
"Nou dan weet u toch dat het maximaal 8 weken duurt! Goedendag".
Vandaag lagen er twee grote enveloppen in de bus.
De formulieren zijn binnen.
Weer een zorg minder.
Bij bestudering bleek dat het formulier van mevrouw L. verkeerd was opgesteld. Als familienaam stond haar roepnaam vermeld. Gauw even gekeken of het aanvraagformulier fout was in gevuld (bewaar van ALLES een copie!).
Nee hoor, 't is een stommiteit van de CVZ.
Wat een boeren!
Wat een amateurs!
Autopapieren 7
Maar zoals gebruikelijk gaat alles nooit in één keer goed: tevens kreeg ik van de verzekering bericht dat zij de autoverzekering op 10 oktober a.s. zullen stoppen. Daar moet dus weer over gebeld gaan worden, want ons vertrek is weliswaar op die dag, maar dat ons autootje helemaal verfranst is, inclusief een juiste verzekering, zal nog wel enige tijd vergen......
Uitvaart
Wat er allemaal niet opgezegd moet worden. Vorige week mijn lidmaatschap van de bibliotheek opgezegd. De dame die mij hielp was helemaal onthutst: "Na dertig jaar stopt u ermee, juist nu we elke hulp zo nodig hebben" Na mijn uitleg kon ze het wel begrijpen en ik vind het ook een beetje triest voor mijn mooie bieb dat deze nu ook slachtoffer is geworden van bezuinigingsdrift.Onder het motto: dood gaan we allemaal (...eens) ook even gebeld met mijn uitvaartverzorger. Geen probleem hoor, alleen dan moet u het wel allemaal zelf regelen, want wij komen niet naar Frankrijk. Toch een reden om een goede "noodnoaber"te zoeken.
Autopapieren 6
Wat ik moet hebben, heb ik nu:
- Het Certificat de Conformité
- De originele factuur uit Nederland
- Het originele kentekenbewijs en een kopie hiervan
- Een identiteittsbewijs
- Een ingevuld formulier voor de aanvraag van een carte grise (De mande de certificat dímitriculation d'un véhicule) (heel prettig in te vullen op https://connexion.mon.service-public.fr)
cvz
Ziektekostenverzekering
Vandaag wilden we het nuttige met het aangename verbinden door ons op de hoogte te laten stellen van een aanvullende ziektekostenverzekering. CCA Assurance Pour Soins De Santé was het doel van onze reis. Niet naast de deur, maar een rit van 200 kilometer. Het kantoortje van monsieur Rouveyrol was een museum uit de vijftiger jaren; wat een werkplek. Een kantoor ter grootte van een flinke huiskamer, waarin hij samengeperst zat met twee assistentes en duizenden ordners, bureau's vol met dossiers, hier en daar een pc, een printertje en als bijverwarming knotsen van beeldschermen. Wij werden er vriendelijk tussengefrommeld en kregen een anderhalf uur durende bijles in het Franse verzekeringswezen. Even werd geinformeerd of wij de handige rekenmachine hadden ontvangen die bij de offerte was aangeboden. Natuurlijk prezen wij dit handige apparaatje alsof we nog nooit zo'n ding hadden gezien!
Ze waren totaal niet gewend hier op het kantoor mensen te ontvangen, maar alles schriftelijk en telefonsch af te handelen en vonden het wel grappig om eens potentiële klanten live te ontvangen.
We hebben vertrouwen in deze tussenpersoon gekregen en zijn met hem in zee gegaan, nu maar hopen dat het schip niet strand!
Niet ver van St. Ambroix is de Bambouseraie die we al een paar keren eerder bezochten. Toch weer nieuwe ontdekkingen gedaan en vooral genoten van "mensen kijken".
Ontslagaanvraag
Als hij maandag in de brievenbus verdwijnt begint er voor mij iets heel definitiefs. Het moge naïef klinken, maar ik had altijd nog niet het "point of no return" bereikt en nu passeer ik die stip op de tijdbalk.
Bijna elke dag
Overal in huis staan dozen. Dagelijks verdwijnt er wel iets in een doos met de gedachte: "Voor 10 oktober heb ik dat toch niet meer nodig!"
Met de week worden we strenger en vallen er steeds meer zaken onder de categorie "niet nodig!"
Nog gekker is het dat er af en toe weer een doos wordt uitgepakt en dat de helft ervan naar de kringloop wordt gebracht.
Het plaatsen van advertenties op Marktplaats is tot een routine geworden en met enige regelmaat verschijnt er een koper op het erf of wordt er een doos naar de post gebracht.
Rob van Scheijndel
Dit is voor veel Nederlanders in Frankrijk een bekende naam.
Het afsluiten van verzekeringen, onduidelijkheden in het Franse belastingsysteem, zaken aangaande pensioen en AOW roepen soms vragen op die een passend antwoord verlangen.
De naam Rob van Scheijndel werd ons meerdere malen genoemd als de passende raadgever. Via telefoon of mail zou goed met hem te communiceren zijn.
Ik stam echter duidelijk uit het digitale tijdperk en wilde allereerst in 3D met hem kennismaken.
In Céret geen tramontane, maar een hartelijke ontvangst. We werden uitgebreid te woord gestaan en met vele gevraagde en ongevraagde raad bediend.
Het was de reis waard en het geeft ons een prettig gevoel te weten dat we nu ergens iemand weten te vinden die mogelijk zaken kan oplossem als ons dat zelf niet blijkt te lukken en ons daarnaast het gevoel gaf dat we de zaken al redelijk op de rails hebben!
Notaris 2
Woensdagavond is koopavond bij de notaris en zijn we ons testament gaan signeren.
Prettig dat er af en toe ook aan de werkende mens wordt gedacht.
Wanneer je nu over de pleinen loopt zie je de terrassen vol zitten met pils- en rosédrinkers.
Soms heb ik ook even last van zo'n rechtse gedachte: zitten al die uitkeringstrekkers van mijn geld te feesten?
Gelukkig waait die gedachte weer over.
Terug naar de notaris.
We hebben het eerste voorstel verworpen en gevraagd om een testament dat het dichtste aansluit bij het Franse erfrecht. Immers de langstlevende krijgt in Frankrijk niet die bescherming die met name zij in Nederland geniet. Nee, het Franse erfrecht richt zich er vooral op dat het bezit in de familie blijft, desnoods ten koste van de zekerheid van de achterblijvende echtgenote.
Allors mes femmes, aux barricades!
Notaris
Winterbanden
Vanmorgen, tijdens het halfjaarlijkse ritueel van het verwisselen van de banden bedacht ik opeens dat dat nu ook is afgelopen. Wat moet ik met winterbanden in het zuiden van Frankrijk?
Plan de Remboursement
Via email met onze bank in Lézignan corresponderen heeft uiteindelijk opgeleverd dat we de financiële overzichten kregen die de belastingdienst zo graag wil inzien.
Altijd weer een kleine overwinning als je zoiets lukt. Bij het communiceren met grote instellingen kan ik mij een beetje voorstellen hoe een blinde zich moet voelen als hij als eerste een gesprek aangaat: Je weet niet tegen wie je praat en misschien praat je wel tegen de achterkant.
Altijd weer een kleine overwinning als je zoiets lukt. Bij het communiceren met grote instellingen kan ik mij een beetje voorstellen hoe een blinde zich moet voelen als hij als eerste een gesprek aangaat: Je weet niet tegen wie je praat en misschien praat je wel tegen de achterkant.
Laan
Over de oprijlaan naar ons huis is al bijna dertig jaar geen vrachtauto meer geweest.
Omdat het vandaag heerlijk voorjaarsweer was en omdat er dit jaar een verhuiswagen voor de deur moet kunnen komen, nu eindelijk de hagen eens flink teruggesnoeid. Aan beide zijden kwam er zo twintig centimeter weg bij en dat moet voldoende zijn!
Autopapieren 5 (Zure Citroën)
Dit verwijt komt maar al te vaak uit de werkgevershoek die daarmee aan wil geven dat zij het is die flux en daadkrachtig handelt; privatisering is een toverspreuk die alle bureaucratie versnelt tot daadkrachtig ondernemerschap.
Vandaag ontving ik na acht dagen het antwoord op mijn mail aan de hoofddealer van Citroën met het verzoek om een homologatieverklaring.
Het duurde dus onvriendelijk lang en het antwoord was niets anders dan een verwijzing naar een ander loket.
Ik moet die verklaring aanvragen via een dealer van Citroën (maakt niet uit welke, als het maar niet bij de hoofddealer is).
Vervolgens zal het Certificaat van Overeenstemming door de afdeling Homologatie (!) van de hoofddealer naar mij of de dealer worden verzonden.
Over ambtenarij gesproken!
Emigratiebeurs
Opmerkelijk was dat de stand van Suriname het minste aantal bezoekers trok, en de remigratie stand de meeste bezoekers (spijtoptanten?).
Onder het genot van een wijntje keken we elkaar eens aan en concludeerden dat we het meeste wel wisten, dus inpakken en wegwezen!
Autopapieren 4
De praktijk blijkt echter weerbarstiger dan deze richtlijn van de E.U.; niet elk keuringsstation in Frankrijk is hiervan op de hoogte en blijft dit certificaat verlangen.
Dus vandaag een mailtje naar Citroën gestuurd met het verzoek mij zo'n formulier te leveren.
Ik ben benieuwd wat dit weer voor problemen gaat opleveren!
Autopapieren 3
De originele aankoopfactuur van onze auto betekent een nieuw probleempje.
Leverde al het gezoek naar het kenteken niets op, datzelfde gold ook voor de aankoopnota.
Dus zonden we een mailtje naar de autoverkoper met het vriendelijke verzoek om een duplicaat van de nota te sturen.
Zoals bijna te verwachten viel: geen respons.
Hetzelfde verzoek op papier gezet en aangetekend (€ 7,00) verzonden.
Tot onze stomme verbazing kwam de nota ommegaand; weliswaar hebben we hiermee geen orginele factuur, maar hopelijk sleuren we hiermee onze Bluebelle door de Franse bureaucratie!
Leverde al het gezoek naar het kenteken niets op, datzelfde gold ook voor de aankoopnota.
Dus zonden we een mailtje naar de autoverkoper met het vriendelijke verzoek om een duplicaat van de nota te sturen.
Zoals bijna te verwachten viel: geen respons.
Hetzelfde verzoek op papier gezet en aangetekend (€ 7,00) verzonden.
Tot onze stomme verbazing kwam de nota ommegaand; weliswaar hebben we hiermee geen orginele factuur, maar hopelijk sleuren we hiermee onze Bluebelle door de Franse bureaucratie!
Autopapieren 2
Wat we nodig hebben is allereerst het huidige kenteken van de auto en daar gaan we dus naar op zoek.
Verrek waar is dat nou opgeborgen? Laatjes, ordners en papierstapels doorgeworsteld; nergens is dat deel 2 (het vroegere deel 3) te vinden!
Rest ons niets anders dan een vervangend kentekenbewijs aan te vragen bij de RDW; kosten € 31,00.
Kost wat, maar je hoeft de deur niet uit. Wat je nodig hebt is ook al even simpel, het kenteken, het Voertuigidentificatienummer (VIN) en het burgerservicenummer (voorheen sofinummer).
Een paar dagen later valt het nieuwe kenteken op de mat.
Autopapieren 1
Welke papieren hebben we eigenlijk nodig?
1. Het originele Nederlandse kentekenbewijs.
2. De originele AANKOOPFACTUUR uit Nederland.
3. Een IDENTITEITSBEWIJS.
4. Een "QUITUS FISCALE", af te halen bij de impots
5. Het "CERTIFICAT DE CONFORMITÉ".
6. Een bewijs technische keuring (CONTRÔLE TECHNIQUE), uitgevoerd in Frankrijk.
7. Een bewijs van inschrijving in de Franse gemeente waar je huis staat.
8. De aanvraag van een carte grise: DEMANDE DE CERTIFICAT D´IMMATRICULATION D ÚN VÉHICULE.
Dag Kachel
Veel kwaliteitskachels waren er echter nog niet op de Nederlandse markt en design was helemaal ver te zoeken.
Ik kocht mijn kachel in Denemarken en per trein werd hij afgeleverd op het station van Apeldoorn. Met z'n tweetjes hebben we hem in een Renault 4tje gepropt en naar huis gebracht.
Omdat ik nu de goede hoogte voor de schoorsteenaansluiting kon bepalen, heb ik toen pas dat gat gehakt.
Bijna dertig jaar heeft hij trouw zijn warmte aan ons afgestaan en honderden bomen verslonden.
Hij kan niet mee naar Frankrijk. In de woonkamer staat een klassieke schoorsteenmantel die totaal niet met deze kachel accordeert.
Ik heb de kachel op Marktplaats geplaatst en al snel had hij een koper. Het leuke is dat hij weer in een huisje in een bos komt te staan; toch een prettig gevoel dat hij een goed tehuis krijgt!
Het is de eerste actie die in het teken staat van het vertrek dit jaar.
Abonneren op:
Posts (Atom)