Autopapieren 5 (Zure Citroën)

De dienaren van de rijksoverheid krijgen vaak het verwijt dat zij ambtelijk te werk gaan.
Dit verwijt komt maar al te vaak uit de werkgevershoek die daarmee aan wil geven dat zij het is die flux en daadkrachtig handelt; privatisering is een toverspreuk die alle bureaucratie versnelt tot daadkrachtig ondernemerschap.
Vandaag ontving ik na acht dagen het antwoord op mijn mail aan de hoofddealer van Citroën met het verzoek om een homologatieverklaring.
Het duurde dus onvriendelijk lang en het antwoord was niets anders dan een verwijzing naar een ander loket.
Ik moet die verklaring aanvragen via een dealer van Citroën (maakt niet uit welke, als het maar niet bij de hoofddealer is).
Vervolgens zal het Certificaat van Overeenstemming door de afdeling Homologatie (!) van de hoofddealer naar mij of de dealer worden verzonden.
Over ambtenarij gesproken!

Emigratiebeurs

Ons bezoek aan de emigratiebeurs leverde niet veel nieuwe kennis op.  Naar de mensen kijken was nog het leukste en het meest informatief. Het soort volk dat hier rondhing was nou bepaald niet wat we hadden verwacht. Wat hadden we dan eigenlijk verwacht? Ik durf niet goed onder woorden te brengen wat hier op zoek naar het geluk was, maar vreemd volk was het wel.
Opmerkelijk was dat de stand van Suriname het minste aantal bezoekers trok, en de remigratie stand de meeste bezoekers (spijtoptanten?).
Onder het genot van een wijntje keken we elkaar eens aan en concludeerden dat we het meeste wel wisten, dus inpakken en wegwezen!

Autopapieren 4


Om een auto binnen de Europese Gemeenschap te importeren is het niet langer noodzakelijk om bij de technische keuring een Certificat de Conformité (homologatiebewijs) te overleggen.
De praktijk blijkt echter weerbarstiger dan deze richtlijn van de E.U.; niet elk keuringsstation in Frankrijk is hiervan op de hoogte en blijft dit certificaat verlangen.
Dus vandaag een mailtje naar Citroën gestuurd met het verzoek mij zo'n formulier te leveren. 
Ik ben benieuwd wat dit weer voor problemen gaat opleveren!

Autopapieren 3

De originele aankoopfactuur van onze auto betekent een nieuw probleempje.
Leverde al het gezoek naar het kenteken niets op, datzelfde gold ook voor de aankoopnota.
Dus zonden we een mailtje naar de autoverkoper met het vriendelijke verzoek om een duplicaat van de nota te sturen.
Zoals bijna te verwachten viel: geen respons.
Hetzelfde verzoek op papier gezet en aangetekend (€ 7,00) verzonden.
Tot onze stomme verbazing kwam de nota ommegaand; weliswaar hebben we hiermee geen orginele factuur, maar hopelijk sleuren we hiermee onze Bluebelle door de Franse bureaucratie!

Autopapieren 2

Wat we nodig hebben is allereerst het huidige kenteken van de auto en daar gaan we dus naar op zoek.
Verrek waar is dat nou opgeborgen? Laatjes, ordners en papierstapels doorgeworsteld; nergens is dat deel 2 (het vroegere deel 3) te vinden!
Rest ons niets anders dan een vervangend kentekenbewijs aan te vragen bij de RDW; kosten € 31,00.
Kost wat, maar je hoeft de deur niet uit. Wat je nodig hebt is ook al even simpel, het kenteken, het Voertuigidentificatienummer (VIN) en het burgerservicenummer (voorheen sofinummer).
Een paar dagen later valt het nieuwe kenteken op de mat.

Autopapieren 1

Laten we eens beginnen met een Frans kenteken voor onze auto. Volgens de literatuur (o.a. La Maison van Wim Bavelaar) zou dit een heel gedoe zijn, zoveel zelfs dat aangeraden wordt je auto in Nederland te verkopen en in Frankrijk een nieuwe auto aan te schaffen. Dat scheelt misschien een hoop gedoe, maar tevens een hoop geld lijkt ons.
Welke papieren hebben we eigenlijk nodig?

1. Het originele Nederlandse kentekenbewijs.
2. De originele AANKOOPFACTUUR uit Nederland.
3. Een IDENTITEITSBEWIJS.
4. Een "QUITUS FISCALE", af te halen bij de impots
5. Het  "CERTIFICAT DE CONFORMITÉ".
6. Een bewijs technische keuring (CONTRÔLE TECHNIQUE), uitgevoerd in Frankrijk.
7. Een bewijs van inschrijving in de Franse gemeente waar je huis staat.
8. De aanvraag van een carte grise: DEMANDE DE CERTIFICAT D´IMMATRICULATION D ÚN VÉHICULE.