Vandaag schreef ik mijn aanvraag voor eervol ontslag, ingaande op 1 oktober a.s.
Als hij maandag in de brievenbus verdwijnt begint er voor mij iets heel definitiefs. Het moge naïef klinken, maar ik had altijd nog niet het "point of no return" bereikt en nu passeer ik die stip op de tijdbalk.

Voor ons is dat punt nooit in zicht geweest en waren we er voorbij voor we dit beseften. Dus heeft je gevoel niets met naieviteit te maken... Fijn hè?
BeantwoordenVerwijderenNaïviteit is wellicht niet het goede woord. Maar toen we bijna twintig jaar geleden ons eerste huis in Frankrijk kochten dacht ik dat het een eeuwigheid zou duren voor we er permanent zouden gaan wonen. Toen wist ik niet dat de tijd zulke snelle wieken had.....
BeantwoordenVerwijderen